Dinsdagmiddag, 3 november 2005, 14:00

Vele bekenden, familie, vrienden, zijn bijeen, in de aula van het crematorium te Uden.

Daar nemen we samen afscheid van het prinsesje, Denyen.

Pappa en Mamma hebben alle moed verzameld, om nog een laatste woord tot Denyen te richten.

Dit heeft op alle aanwezigen , een diepe indruk gemaakt.

Hieronder vind u de mooie woorden, die Fred en Cindy tot hun prinsesje hebben gericht.

 

 

Afscheids toespraak van Pappa,  Fred,

Lieve prinsesje,

papa is trots op jou wat je voor ons gedaan hebt,  

ook  al was je zo ziek, als wij bij je waren begon je spontaan te lachen ,

en liet merken dat je het fijn vond dat wij bij je waren

ik als trotse papa vertelde dat ook aan iedereen hoe trots ik was op mijn prinsesje.

 en als je bij mama op de buik lach deed je ook of er niks aan de hand was.

ik vind het een hele eer dat we een week van je hebben mogen genieten en zal dat ook aan Je broertje en zusje vertellen hoe trots ik ben op mijn prinsesje.

je zal altijd een plaatsje Hebben in mijn hart,  en ik weet zeker dat je een heel mooi engeltje zal zijn daar waar je naar toe gaat ,

je gaat vertellen wat voor papa en mama je hebt gehad

dag mijn engeltje voor alles .

XXX Pappa

 

 

Afscheids toespraak van Mamma, Cindy,

 

9 MEI 2005, EEN DROOM KOMT VAN MIJ UIT.

JE PAPA IS JARIG EN IK KAN HEM HET MOOISTE KADO GEVEN WAARVAN IK AL HEEL LANG DROOMDE.

IK KON HEM VERTELLEN DAT IK ZWANGER WAS.

AL DIE TIJD KON IK NIET GELOVEN DAT ER EEN MENSJE IN MIJ GROEIDE.

IK WAS DOLGELUKKIG, ENAL DIE TIJD LEEFDEN WE OP EEN WOLK.

TOT ZATERDAG 22 OKTOBER.

ER GING IETS MIS EN IK MOEST NAAR HET ZIEKENHUIS.

NIET WETENDE WAT WE NU WETEN. MAAR HET ZOU ALLEMAAL WEL WEER GOED KOMEN DACHT IK..............................

WOENSDAG 26 OKTOBER

HET GING WEER FOUT. MAAR DE HOOP OPGEVEN KON IK NIET.

IK GA NAAR VELDHOVEN EN DENK DAT ALLES WEL WEER GOED KOMT.

MAAR WEER GING ER IETS FOUT. EN IK MOEST BEVALLEN.

SAMEN MET DE HULP EN STEUN VAN PAPA EN YOLANDA BEN JE TER WERELD GEKOMEN.

WE HEBBEN GEKNOKT MAAR WE HEBBEN HET GEWONNEN............DACHTEN WE............................

JE WAS EEN LIEF KLEIN MEISJE, EN HEEL ERG MOOI. EN JE NAAM IS DENYEN.

HET GING EEN HELE WEEK GOED, OOK AL WAS JE TE VROEG GEBOREN,

JE DEED HET ZO PERFECT.  IEDEREEN WAS ENTHOUSIAST.

JE MOCHT NAAR EEN ANDERE KAMER.EN ALS HET DAAR GOED ZOU GAAN,ZOU JE NAAR ZIEKENHUIS VEGHEL MOGEN.

WOENSDAGAVOND 2 NOVEMBER.

HOE EEN DROOM IN 1 KEER WEER KAPOT KAN GAAN.

HET GAAT SLECHT MET JE ZEGT DE DOKTER....

DAN GAAT ALLES HEEL SNEL.

MAAR IN NIJMEGEN KRIJGEN WE WEER EEN BEETJE HOOP.

EEN OPERATIE WAARVAN ER DRIE UITSLAGEN KUNNEN ZIJN.

MAAR OOK DIE HOOP WAS SNEL WEER WEG.

WE KRIJGEN UITSLAG NUMMER DRIE.

WAAROM BIJ ONS  EN WAAROM BIJ JOU.?

JE BENT ZO MOOI,HET KAN NIET WAAR ZIJN.

MAAR HET IS WAAR. JE ZAL VAN ONS HEEN GAAN, LIEVE DENYEN........

DE DAGEN ERNA ZIJN ONGELOOFELIJK. IK HEB JE ZOVEEL VASTGEHOUDEN,GEKNUFFELD,EN TEGEN JE GEPRAAT.

ZONDAG BEN JE THUIS GEWEEST,WAAR JE EIGENLIJK HOORT. MAAR JE MOET WEER WEG, NAAR EEN ANDERE PLEK....

OOK AL MIJN DROMEN ZIJN WEG.

VERDER HEB IK GEEN WOORDEN, ALLEEN MAAR EEN GEVOEL, MAAR JIJ, MIJN DOCHTER,BEGRIJPT WAT IK BEDOEL.

 ALLE GOEDS EN KNUFFELS, EN VEEL STERKTE OP WEG NAAR JOU TOEKOMST,DAAR WAAR WIJ ELKAAR WEER TEGENKOMEN.

VEEL LIEFS EN IK HOU VAN JE.

 

                                                   MAMA.   XXXXXXXXXX